Kom_Zeng's profile* Z * e * N * g *PhotosBlogListsMore Tools Help

* Z * e * N * g *

ถ้าหากฉันคือกวี คือโสเภณี คือผู้ทำลาย สุดท้ายก็คือนิพพาน

Kom_Zeng RS'100 SHI'66

Occupation
Location
Interests
แพ้คนตาสวยค้าบบ !!!
Photo 1 of 39

Windows Media Player

September 08

เคยมั้ย...

เคยมั้ย...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ที่มีคนมาถาม ว่าทำไมถึงยังไม่มีใคร......
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

จะให้ตอบยังไง.....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จะให้ตอบยังไง..... เพราะไม่มีใครเข้ามา หรือไม่มีใครอยากเข้ามา...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะไม่ได้หา หรือหาไม่ได้...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะไม่เจอใครที่ดีๆ หรือเราไม่ดีสำหรับใครๆ...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะยังไม่เจอใครๆ ที่เข้าตา หรือยังไม่เคยจะเข้าตาใครๆ...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะเค้าไม่ยอมเปิดใจ หรือใจเราที่ยังไม่ยอมเปิด...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะเค้าไม่เคยมองคนใกล้ตัว หรือเราไม่เคยเป็นคนใกล้ตัว...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะเค้าไม่เคยที่จะชอบเรา หรือเราไม่เคยบอกว่าชอบเค้า...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะเค้าไม่เคยเห็นใจ หรือเราไม่เคยใส่ใจ...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะเค้าไม่อยากให้เราดูแล หรือเราไม่พร้อมที่จะดูแล...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะเค้าอยากรอยู่คนเดียว หรือเราที่อยากอยู่คนเดียว...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะเค้าไม่เคยเห็นค่า หรือเราไม่เคยทำตัวให้มีค่า...
จะให้ตอบยังไง..... เพราะโลกนี้กว้างเกินไป หรือหัวใจเราแคบเกิน...
 
....................
...................
..................
.................
................
...............
..............
.............
............
...........
..........
.........
........
.......
......
.....
....
...
..
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
หลายหลากคำตอบผุดขึ้นมาภายในหัว...
ในขณะที่คำถาม คำถามเดิม ถูกถามเพิ่มขึ้น ทุกวัน ทุกวัน...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ก็ได้แค่ตอบเค้าไป....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ไม่รู้สิ...
เด๋วก็คงมีแหละ ไม่ต้องห่วงกุหรอก... 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่เมิงห่วงตัวเมิงเองก่อนเหอะ
หาได้แล้วค่อยมาถามกุนะ แสดดดดด...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล. แด่เพื่อนๆ ที่ชอบถามเรื่องนี้กับเราทุกคน
ปล. ใกล้สอบแล้ว อย่าลืมอ่านหนังสือนะครับ ^  ^ 
August 10

See Scape

สวัสดีครับทุกคน...

ขอทักทายอย่างเป็นทางการซักหน่อยละกัน
เพราะ ไม่ได้เจอกัน (ใน Blog) นานมาก
ที่จริงเลย เราเคย Up Blog นี้แล้วครั้งนึง
แต่มันดันมาพังตอนที่กำลังกด Save พอดี
เลยทำให้ไม่ได้เอา Blog ครั้งนั้นมา Up อีกรอบ
อาจเพราะมันคงเป็นคนละ Feel กันไปแล้ว กับอารมณ์ตอนนี้...

 

 

6 เดือนที่ผ่านมา...
มีอะไรหลายๆ อย่างผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
ได้เจอ ได้ทำอะไรที่ใหม่ๆ อย่างที่ไม่เคยทำ
ได้เจอ ได้รู้จักคนเพิ่มมากขึ้น
อธิบายไปก็คงไม่หมดอยู่ดี
แล้วจะพูดไปทำไม...

 

 

ช่วงนี้หลายๆ อย่างในชีวิตเราก็กำลังลงตัวดี
ยกเว้นเรื่องความรักไว้ซักเรื่องละกัน 555+
แต่รู้สึกว่าช่วงนี้ เพื่อนๆ หลายคนจะผิดหวังกับความรักเยอะจัง
ก็ได้แค่หวังว่า กาลเวลา จะทำให้ทุกๆ อย่างดีขึ้นมาเอง
แต่อยากให้เพื่อนๆ รู้ไว้ว่า...
เมื่อไรก็ตามที่มีปัญหา
อย่าลืมพวกเราละกัน
ถึงแม้พวกเราอาจจะช่วยอะไรใครไม่ค่อยได้ก็ตาม
แต่อย่างน้อย...
ความเป็นเพื่อนมันคงช่วยให้อะไรๆ ดีขึ้นมาบ้าง
นะ...

 

 

พูดถึงเพื่อนแล้วก็คิดถึงเวลาที่มีความสุขเนอะ...
ช่วงนี้ฟังเพลง See Scape บ่อยมาก
ก็เลยคิดถึงช่วงที่พวกเราได้ไปเที่ยวกันบ่อยๆ
ไม่รู้เหมือนกันนะ...
บางคนอาจะคิดว่า เพื่อนกินหาง่าย เพื่อนตายหายาก
แต่ความรู้สึกเรา เพื่อนทีรู้ใจกัน ไปไหนไปกัน เที่ยวด้วยกัน สนุกด้วยกัน
มันอาจจะหายากกว่าก็ได้นะ
เที่ยว มันต้องเที่ยวกับเพื่อนที่รู้ใจกันดิ
มันถึงจะสนุก ใช่มั้ย...

 

คิดถึงเรื่องเที่ยวๆๆๆๆ
ก็คิดถึงตัวเองอยู่เหมือนกัน...
รู้สึกโชคดีจังเลยแฮะ
ที่มีเพื่อนที่ไปเที่ยวด้วยกันตลอดเลย
การได้ไปในที่ต่างๆ กันไป
มันก็ได้อะไรๆ กลับมาทุกๆ ครั้ง ที่ได้ออกไปผจญภัยนอกบ้าน
คิดถึงจังหว่ะ...

 

 

ครั้งแรก ม.4 ทริปห้องครั้งแรก
นั่งรถตู้ ไปเขาใหญ่ 2วัน1คืน
ไปกัน  10 กว่าคน พักบ้านกิฟท์ ตรงทางบ้านเขาใหญ่
กินกันอิ่มมาก เล่นไพ่เสียตังค์
แวะเล่นน้ำตก ขากลับรถยางแตก
สนุกจัง...

 

ม.5 ไปสเม็ด ไม่เสร็จซักคน
ไปช่วงจบ ม.5 แค่ 5 คน
นัดกันวันศุกร์ ไปกันคืนวันจัทร์
ไม่มีใครเคยไปเสม็ดซักคน
นั่งรถประจำทาง ต่อเรือ Walk in หารีสอร์ท
ตังค์ก็ไม่ค่อยมี กลายเป็นทริปมาม่าย่อยๆ
นั่งเล่นกีต้าร์งงงง บนชายหาด
เจอเด็กสาธิต มศว. ประสานมิตร น่ารักดี (จำมีมี่ได้คนเดียว ไม่เชื่อถามสุธีได้ 555+)
ประทับใจ Backpack ครั้งแรก...

 

ม. 6 ภูกระดึง 1St
ขออาจารย์ที่ รร. โดดกลับบ้านไปจัดกระเป๋า
13 ชีวิต กับเป้ รด. 11 ใบ (อีก 2 คนเป็นผู้หญิง)
ขาขึ้น 7 ชม. ขาลง 2 ชม.ครึ่ง
HBD ไอ้แก้ว บนผาหล่มสัก วันพ่อ
สุธีกับไอ้สอง กับมุขที่ยิง 100 เข้าซัก 7
เปิดตำนานแพะภูเขา โดย นายต๋อ
เหนื่อย มันส์...

 

Senior Trip ระยอง
เกือบ 30 ชีวิตกับทริปห้องที่ใหญ่ที่สุด
ไปรถโค้ชอย่างดี เล่นทะเลกันตัวดำ
กิน BBQ ที่มีคนทำเกือบ 20 คน
ไอ้ฉ่อย กวนอูเข้าสิงครั้งแรก
เปิดตัว พวกเมาแล้วเรื้อน Ex. ไอ้เนส
หมอกอล์ฟ กับการท้าแข่งเคมีขณะแปรงฟัน (และมึนเมา)
ทริปที่กินกันอิ่มมากที่สุด
คิดถึงพวกเมิงทุกคนเลยหว่ะ...

 

ภูกระดึง 2nd
4วัน3คืน กับ3ผู้ร่วมเดินทาง เนื่องจากไปใกล้ช่วงประกาศผล Ent เกินไป
ป่าปิด ทั้งเหนื่อยทั้งคุ้ม
มิตรภาพบนภูกระดึง ที่หาไม่ได้แน่ๆ ในช่วงหน้าหนาว
โดนกวางขโมยมาม่าถึงในเต้นท์
โรคกลัวทากขึ้นสมอง (Tagophobia)
โปสการ์ดอีก 45 ใบที่กองอยู่ในห้อง โดยไม่ได้ส่งถึงมือเพื่อนๆ 6/11 ซักคน
หวังว่าคงจะมีครั้งที่ 3 อีกนะ...

 

Summer ปี1 กับเชียงใหม่&ขอนแก่น
เชียงใหม่...
7วัน 7คืน ที่สนุกที่สุด เที่ยวคุ้มที่สุด
นอนบนดอยอินทนนท์ อากาศประมาณ 5องศา
เที่ยวน้ำตก ล่องแก่ง
ขึ้นดอยสุเทพ
นั่งเล่นใน มช.
เดินNight ถนนคนเดิน
ขันโตก ร้านเหล้ากาดเชิงดอย
ปล่อยโคม
ฯลฯ

ทริปส่งประกาศิษไปญี่ปุ่น
ได้เพื่อนร่วมทริป 4 คนโดยมิได้ตั้งใจ
อดนอนหอไอ้พีค
อยากกลับไปหาจริงๆ เชียงใหม่...

ขอนแก่น...
สุดร้อนๆๆๆๆๆๆ
ขับมอไซค์เล่นรอบมอ
เล่นเกมส์
กินๆๆ
ว่างๆ จะไปเยี่ยมอีก...

 

ล่าสุด เกาะช้าง
ทริปที่เตรียมตัวน้อยที่สุด
แยกกันไปจาก กรุพเทพฯ กับ โคราช ไปเจอกันที่รีสอร์ทเลย (แยกกันกลับด้วย)
ดำน้ำครั้งแรก ตัวลอกไปเป็นเดือน
ร้านพี่เซอร์สุดใจดีกับข้าวผัดสุดอร่อย (นึกแล้วหิวสัดๆ)
ไอ้เฉียบมอมเหล้าไอ้ไปป์
หมุนขวด เปิดใจ
อยากไปทะเลอีก...

 

 


ครั้งหน้า ไปไหนดีเพื่อน...
อยากเจอพวกเมิงทุกคนเลยหว่ะ
ทริปปี3 อยากไปไหน บอกได้เลย
แค่อยากไปด้วยกันก็พอ เรื่องอื่นค่อยว่ากัน (ยกเว้นเรื่องเงินนะ เพราะกุก็ช๊อต 555+)

 

 


ปล. คุณเคยเชื่อเรื่องความฝันกันมั้ย??? 

February 13

เพลงดีๆ กับปี 2549

ด้วยความที่ขี้เกียจอ่านหนังสือ
ทั้งๆ ที่จาสอบอีกไม่ถึง 8 ชั่วโมง
แล้วก็เลยนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้ Up Space มานานละ
ก็เลยจะมานั่งบ่นๆๆๆๆ ซะหน่อย
 
 
พอดีช่วงนี้ใกล้สอบ ก็เลยได้ฟังเพลงบ่อยๆๆๆๆๆ
ก็เลยมา Up เกี่ยวกับเรื่องเพลงที่ฟังๆ กันปีที่แล้วซะกะหน่อย
ปีที่แล้ว ก็มีเพลงๆ ดีอยู่หลายเพลง
แต่ที่ชอบจิงๆ ก็คงมีประมาณนี้แหละ..
 
 
Slur อัลบัม Boo!
 
ตอนแรกก็งงงง เหมือนกัน ว่าชื่อวงมันอ่านว่าอะไรกันแน่
เคยฟังเพลงของวงนี้ครั้งแรกใน Aday 3
ฟังแล้วก็คิดว่า ทำไมมันต้องเอาคนเมามาร้องเพลงด้วยวะ กุงง กุงง
แต่พอได้ฟังอัลบัมเต็มจิงๆ ก็ถึงนิพพาน
เพลงแม่ง เจ๋งสาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เพลงเปิดตัว (Rock Shit!) เป็นเพลงที่ทำดนตรีได้เท่ห์มั่กๆ
ถึงแม้มันจะเขียนเนื้อให้อ่านได้งงได้อีกก็ตาม
ส่วนเพลงอื่นๆ ในอัลบัมก็เป็นแนวเดียวๆกัน
เป็นแนวที่เพิ่งเคยฟังครั้งแรก แต่คงจามีมานานแล้วแหละมั้ง
เพลงที่ชอบ Rock Shit!, ไม่แน่นอน, ดวงอาทิตย์, Stop!
 
เอออ วันสัปดาห์งานบอลได้ไปดูสดของ Slur ด้วย
เล่นดีๆๆ มือกลองบ้าพลัง ชอบหว่ะ
 
 
 
 
 
ละอองฟอง อัลบัม Cozy Collection
 
เป็นวงที่เก่ามากกกกกกกกกก
นักร้อนำหายไปไหนไม่รู้ จำไม่ได้
เลยเพิ่งมาหานักร้องนำใหม่ นั่นคือ พี่ออน หลีดปี 60 คณะเภสัช
แล้วก็ได้มาออกอัลบัมใหม่กันปีนี้
ฟัง Single แรก เพลงต่างใจเดียว
ความรู้สึกแรกคือ เพลงเพราะดี แต่เสียงนักร้องนี่น่ารักมากกกกกกกก
ยิ่งเห็นตัวจริง ยิ่งน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกก สุดๆ
ก็เลยไปหาอัลบัมเต็มมาฟัง
เพลงในอัลบัมก็เป็นประมาณชิวๆ ฟังสบายๆ
เขียนง่ายๆ ร้องง่ายๆ เน้นเสียงนักร้องนำเป็นหลัก
ฟังได้เรื่อยๆ จนผ่านมาตั้งหลายเดือนละ ก็ยังฟังอยุ
แนะนำๆ เพลงฟังสบายๆ คนร้องน่ารัก เสียงก็ดี ไม่ได้หาง่ายๆ เน้ออ
เพลงที่ชอบ ต่างใจเดียว, คนบนฟ้า
 
 
 
 
คือ 2 อัลบัมนี่ ชอบมากกกกก ที่สุดของปีที่แล้ว
ส่วนอัลบัมอื่นๆ ก็ชอบรองๆ ลงมา
ดังเช่น...
 
 
 
Tattoo Colour อัลบัม Tattoo Colour
 
อันนี้ฟังบ่อย เพลงก็ PoP ธรรมดา
แต่แต่งเพลงดีนะ เพลงติดหูดี
นักร้องเสียงดีมากกกก ไปฟังสดมา งานเดียวกับ Slur
เพลงแนะนำ ฝากที, ฟ้า, สิ่งที่แสนดี
 
 
 
อพาร์ตเมนต์คุณป้า อัลบัม Romantic Commandy
 
อันนี้ลงทุนไปซื้อมาฟังเลย เพราะชอบอัลบัมแรกมาก
แต่พอฟังอัลบัมนี้ ก็ผิดหวังนิดนึง
พี่ตุลย์เขียนเพลงดีเหมือนเดิม แต่ชอบอัลบัมแรกมากกว่า
เพลงแนะนำ โทรธิปไตย, ทรัพย์สินออกไป,  You could be my friend
 
 
 
Paradox อัลบัม X
 
เขียนเกี่ยวกับเพลงทั้งที ไม่เขียน Dox มันจะใช่คมชาติเหรอ 55+
รอมา 2 ปี ต้องบอกว่าผิดหวังเล็กน้อย
อยากบอกพี่ต้าว่า ขอแบบ Summer ได้มั้ย
แต่ก็นะ คนเราโตขึ้น มันก็ต้องเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมดาโลก
ไม่เป็นไร รอฟัง Paradox in Paradise ละกัน
เพลงแนะนำ ก็มีแค่นั้น, เงา, นั่งยาง 
 
 
 
 
ญารินดา & Friends อัลบัม Try to be nice
 
เพิ่งหามาฟังได้ไม่นาน
ญารินดาเปลี่ยนลุคมั่กๆ แต่ชอบนะ
เพลงดี แต่งเนื้อแปลกดี
เค้าพูดกันว่า เป็นวงความหัวงของเมืองไทย คู่กับ Slur
อันนี้ไม่รู้เหมือนกันนะ..
เพลงแนะนำ ของขวัญเปื้อนฝุ่น, ทุกที, ฉันพอเข้าใจ
 
 
 
วงการเมืองไทยเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันเนอะ
ตั้งแต่ยุคโน่นนนนนนน...
วงลูกกวาดของ RS ครองเมือง
จนมาถึงยุคของ Grammy รุ่งเรือง
จนมาถึงตอนนี้ ที่เพลงออกมาให้ฟังเยอะมากกก
แต่คนทำจาตายเอา เพราะฤทธิ์ MP3
อยากฟังอะไรก็เลือกๆ เอาเองละกัน
ชอบอันไหนมากๆๆ ก็ซื้อของเค้าบ้างก็ดีนะ
 
 
 
 
วันนี้แค่นี้ก่อน
เด๋วไม่ได้นอน ไม่ได้ไปสอบอีก
ที่จริงอยากเขียนอีกเยอะเลย แต่ไม่ไหวละ
ง่วง............
 
 
 
ปล. งานบอลหนุกดี เสมออีก ได้เต้นกะธรรมศาสตร์ด้วย หนุกๆๆ
ปล. Bamboo Night ก็ดีนะ เด๋วเอารูปคนน่ารักๆ มาให้ดู
ปล. ใกล้สอบแล้ว อ่านหนังสือบ้างก็ได้นะ
ปล. Happy Valentine Day วันแห่งความรัก แต่คนไม่ใช่วันของเรา....
 
January 02

อิสระในความเมา

สิทธิเป็นของเรา อิสระในความเมา
อำนาจเป็นของเรา อิสระในความเมา
 
มันคงถึงเวลาที่พวกเราจะตื่นขึ้นมา
เพื่อประกาศเอกราชและอำนาจในภาษา
เราจะทำชีวิต ให้มันไม่ติดกับนาฬิกา
เราจะทำให้ธรรมชาติไม่ตกเป็นทาสของกาลเวลา
 
เราจะพอกันที สำหรับการปกครอง
ไอ้พวกเอียงซ้ายเอียงขวาจงหันหน้ามาปรองดอง
เข้าสู่ยุคที่อำนาจจะไม่มีใครจับจอง
นโยบายการบริหารจะทำให้บ้านคือเมืองจำลอง

 
เฮ้ย! คุณชมพู่ คุณจงฟังเราก่อน
อย่าใช้อำนาจในมือเปลี่ยนแปลงมหานคร
ขอให้ปล่อยเอาไว้ให้เป็นหน้าที่ของเรา
ที่จะเพิ่มเวลาขยายอำนาจในการเมา

 
เราจะปล่อยให้ทุกคนเต้นได้ถึงตีสาม
แล้วจะสอนเยาวชนเพื่อไม่ให้โดนลวนลาม
เราจะออกกฎเกณฑ์เพื่อให้ทุกคนรับฟัง
จะเพิ่มแอมป์เป็นล้านวัตต์กระแทกหมัดให้กลายเป็นเสียงดัง

 
สิทธิเป็นของเรา อิสระในความเมา
อำนาจเป็นของเรา อิสระในความเมา

 
นโยบายของใครจะนำมาจัดระเบียบสังคม
คุณทำให้การศึกษาพัฒนาสู่ทุนนิยม
คุณคงต้องปล่อยให้เด็กนั้นใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้อง
เลี้ยงชีวิตด้วยเข็มฉีดยาทำการรักษากันด้วยบ้อง


แล้วพอเขาตื่นขึ้นมาก็เอาซีดีป้อนเข้าไปข้างใน
จะให้เดินซ้ายเดินขวาโปรแกรมตามเข้าไป
แล้วดาวน์โหลดไวรัสสแกนเพื่อป้องกันโรคติดต่อ
$สังคมเทคโนโลยีอยู่แบบไม่ต้องมี รปภ.

 
เมืองก็คงสวยงามและน่าอยู่
จะลืมความเชื่อเหลือแต่การรับรู้
บูชาคนอ่อนแอไม่ให้ลุกขึ้นมาสู้
ใช้ชีวิตแบบ GSM ให้เต็มแล้วปิดประตู

 
นอนกันต่อไปโดยไม่ต้องตั้งคำถาม
แล้วพอเราตื่นขึ้นมานั่งรถไฟฟ้าไปเดินตาม
เดินไปตามทางที่ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ต้น
เพราะจุดหมายปลายทางชีวิตคือพรหมลิขิตของหุ่นยนต์
 
 
สิทธิเป็นของเรา อิสระในความเมา
อำนาจเป็นของเรา อิสระในความเมา
...................
 
 
ชีวิตคนเรามันก็แค่นี้ป่าวะ
เฮ้อออ...
 
 
 
 ตื่น เรียน กิน เล่น นอน
พูดจิงๆ เลยนะเนี่ย
ตอนนี้เรายังหาสาระของชีวิตตัวเองไม่เจอซักที
ยังไม่เข้าใจ ว่าอะไรคือความสุขที่แท้จริงของเรา
รึความสุขเหล่านั้น มันจะไม่มีอยู่จริง
เพราะว่าเรามันก็เป็นแค่ หุ่นยนต์ เท่านั้นเอง
 
 
 
ปล. สวัสดีปีใหม่นะคับ
December 06

ช่วงเวลาแห่งการคิดคำนึง

โดยปกติแล้ว เราจะเป็นคนชอบอาบน้ำดึกๆ
ประมาณหลัง 5 ทุ่มขึ้นไป
แล้วเราก็เป็นคนชอบทาแป้งด้วย
เวลาอาบน้ำเสร็จเนี่ย เราก็ต้องทาแป้งใช่ป่ะหล่ะ
พูดอีก มันก็ถูกอีก แล้วจะพูดทำไม - -"
 
 
เราชอบไปทาแป้งตรงระเบียงห้องของตัวเองนะ
เพราะแป้งมันจะได้ไม่หล่นในพื้นห้อง
อีกอย่างนึง
เราว่า การทาแป้งตรงระเบียงเนี่ย
มันทำให้เรารู้สึกว่า ได้อยู่กับตัวเอง
 
 
บางคนอาจจะงงงง
ว่าทำไมต้องเป็นตอนทาแป้ง ตอนกลางคืนด้วย
เรื่องมันก็มีอยู่ว่า...
ช่วง 5 ทุ่มกว่าๆ เนี่ย ถ้าเราไปยืนมองออกไปนอกระเบียง
เราก็จะได้พบกับกรุงเทพฯ ในอีกแง่มุมนึง
มันเป็นกรุงเทพฯ ที่ไม่ค่อยมีรถ ไม่ค่อยมีคน
ทุกสิ่งทุกอย่างจะดูสงบนิ่ง
ทั้ง ศศินทร์ มาบุญครอง พารากอน ตึกคณะเภสัช ปทุมวันปริ้นเซส สถานีBTS
ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะหยุดเคลื่อนไหว
เหลือแต่เพียงความนิ่ง เงียบ สงบ
ซึ่งมันแตกต่างจากช่วงตอนกลางวันอย่างสิ้นเชิง
 
 
 
เราคิดว่ามันเป็นเพียงช่วงเวลาเดียวของในแต่ละวัน
ที่เราได้อยู่กับตัวเอง เพียงลำพัง
ได้คิด ได้พูด ได้คุย กับตัวเอง
ได้ถามในสิ่งที่ไม่เคยถาม
ได้รับคำตอบ ในแง่มุมที่เราคาดไม่ถึง
มันอาจจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เพียงช่วงหนึ่งของแต่ละวัน
แต่บางทีมันก็ทำให้เราเป็นอะไรได้ตั้งหลายอย่าง
ทั้งสงบ ซึมเศร้า ดีใจ สับสน ฟุ้งซ่าน เซ็ง
ไม่เข้าใจ เหมือนกัน..
 
 
 
 
บางครั้ง....
คนเรา อาจจะไม่เคยได้อยู่กับตัวเองเลย ก็เป็นได้นะ
ไม่เคยที่จะให้เวลากับตัวเอง
สนใจแต่สิ่งรอบตัว สิ่งที่อยู่ภายนอกตัวเรา
โดยไม่เคยจะรู้เลยว่า จริงๆแล้วเราไม่เคยมีชีวิตเพื่อตัวเองเลย
 
 
 
เราดีใจนะ ที่เราได้ทาแป้งตรงระเบียงห้องในทุกๆ วัน
ในเห็นกรุงเทพฯ ที่ถึงแม้จะดูเงียบๆ
แต่ก็มีอะไรที่ไม่เคยเหมือนกันเลยในแต่ละวัน
ได้คิดอะไรหลายๆ อย่าง อย่างที่ในชีวิตประจำวันไม่เคยคิดได้
ได้ทบทวนหลายๆ อย่างที่ได้ทำไป
มันอาจจะเป็นแค่เรื่องไร้สาระ สำหรับคนบางคน
แต่สำหรับเราแล้ว ถ้าเราคิดว่ามันทำให้เรารู้สึกดี
เราก็ไม่เห็นต้องไปสนใจอะไรแล้วหนิ
 
 
 
ความสุข....
บางทีมันก็ไม่ได้อยู่ไกลจากเราซักเท่าไหร่หรอกมั้ง
มันอาจจะเป็นแค่สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่บางคนอาจจะมองข้ามไป
อาจจะเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ ไม่มีตัวตน
แต่ถ้าเราทำแล้วมันเกิดความรู้สึกดี ก็ทำมันต่อไป
แค่นั้น ก็คงพอแล้วมั้ง
....................................................
 
 
 
 
ปล. ทานตะวัน สนุกดี แต่ร้อนไปหน่อย
ปล. Thx P' รั่วได้อีกนะกุ 555+
ปล. ใกล้สอบแล้ว สู้กันต่อไปนะคับ เป็นกำลังใจให้ทุกคน 
ปล. สุขสันต์วันพ่อ สุขสันต์วันรัฐธรมมนูญ สุขสันต์วันศริสมาสต์ สุขสันต์วันปีใหม่ แล้วเจอกันเน้ออออ  ^ ^
 
------------------------------